Ι.Μ.Ε.Θ.Α.
Ινστιτούτο Μελέτης και Εκπαίδευσης στη Θρόμβωση και την Αντιθρομβωτική αγωγή
Newsletter Μάρτιος 2017
Το συγκεκριμένο email περιέχει γραφικά. Αν δεν μπορείτε να τα δείτε, πατήστε εδώ.
Προσεχείς επιστημονικές εκδηλώσεις του Ι.Μ.Ε.Θ.Α.
ALPIC 2017
Advanced Learning on Platelets & Thrombosis International Course
Ημερομηνίες:
24-26 Μαρτίου 2017
Τόπος:
Συνεδριακό Κέντρο Διάσελο, Μέτσοβο
Website: www.alpic2017.gr
5ο Πανελλήνιο Συνέδριο ΙΜΕΘΑ
Ινστιτούτο Μελέτης και Εκπαίδευσης στη Θρόμβωση και την Αντιθρομβωτική Αγωγή.
Ημερομηνίες:
21-23 Σεπτεμβρίου 2017
Τόπος:
ΑΙΓΛΗ ΖΑΠΠΕΙΟΥ, Αθήνα
Website: www.imetha.gr
Kαταληκτική ημερομηνία υποβολής περιλήψεων
31 Μαΐου 2017
Νέα
Το Αμερικάνικο Κολέγιο Καρδιολογίας (ACC) δημοσίευσε πρόσφατα ένα έγγραφο με οδηγίες για την περιεπεμβατική διαχείριση της αντιπηκτικής αγωγής σε ασθενείς με μη βαλβιδική κολπική μαρμαρυγή.

Το έγγραφο περιλαμβάνει συστάσεις για το πώς και πότε πρέπει να σταματήσει η αντιπηκτική αγωγή σε ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση, αν πρέπει να χρησιμοποιείται αγωγή γεφύρωσης και να προσδιορίσει το πότε είναι ασφαλές για τους ασθενείς να αρχίσουν ξανά την αντιπηκτική αγωγή μετά την επέμβαση. Δείτε περισσότερα
Επίκαιρα άρθρα
Επιμέλεια: Δρ. Καλλιρρόη Καλαντζή
Σε ασθενείς ηλικίας >65 ετών με μη βαλβιδική κολπική μαρμαρυγή (AF), η νταμπιγκατράνη και η ριβαροξαμπάνη προσφέρουν ανάλογη προστασία από θρομβοεμβολικό εγκεφαλικό επεισόδιο, αλλά η νταμπιγκατράνη θεωρείται ασφαλέστερη

Σε αυτήν την αναδρομική μελέτη κοόρτης μετείχαν 118.891 ασθενείς με μη βαλβιδική κολπική μαρμαρυγή που ξεκίνησαν θεραπεία είτε με νταμπιγκατράνη 150 mg δύο φορές ημερησίως ή με ριβαροξαμπάνη 20 mg άπαξ ημερησίως από τις 4 Νοεμβρίου 2011, έως τις 30 Ιουνίου 2014.

Σκοπός της μελέτης ήταν να συγκριθεί ο κίνδυνος θρομβοεμβολικού εγκεφαλικού επεισοδίου, ενδοκρανιακής αιμορραγίας, μεγάλης εξωκρανιακής αιμορραγίας, συμπεριλαμβανομένης της μεγάλης αιμορραγίας από το γαστρεντερικό σύστημα και ο κίνδυνος θνητότητας στις δύο ομάδες των ασθενών.

Οι ασθενείς είχαν παρόμοια μείωση του θρομβοεμβολικού κινδύνου για εγκεφαλικό επεισόδιο είτε ελάμβαναν νταμπιγκατράνη ή ριβαροξαμπάνη. Ωστόσο, η ριβαροξαμπάνη συσχετίστηκε με στατιστικά σημαντική αύξηση της ενδοκρανιακής αιμορραγίας (αναλογία κινδύνου HR 1,65) και της μείζονας εξωκρανιακής αιμορραγίας (HR 1,48). Υπήρξε, επίσης, μια στατιστικά μη σημαντική αύξηση της θνητότητας με τη ριβαροξαμπάνη (HR 1,15). Σε ασθενείς ηλικίας >75 ετών ή με CHADS2 score > 2, η ριβαροξαμπάνη συσχετίστηκε με σημαντικά αυξημένη θνητότητα σε σύγκριση με την νταμπιγκατράνη.

Graham DJ et al. Stroke, Bleeding, and Mortality Risks in Elderly Medicare Beneficiaries Treated With Dabigatran or Rivaroxaban for Nonvalvular Atrial Fibrillation. JAMA Intern Med 2016;176:1662-1671.

Δείτε ολόκληρο το άρθρο

Η ριβαροξαμπάνη μειώνει σημαντικά την αιμορραγία σε σύγκριση με τους ανταγωνιστές της βιταμίνης Κ σε ασθενείς με μη-βαλβιδική κολπική μαρμαρυγή που λαμβάνουν ταυτόχρονα αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα μετά από PCI

Σύμφωνα με τη μελέτη PIONEER AF-PCI, σε ασθενείς με μη-βαλβιδική κολπικη μαρμαρυγή (ΚΜ) που υποβάλλονται σε PCI με τοποθέτηση stent, η χορήγηση είτε ριβαροξαμπάνης 15 mg ημερησίως σε συνδυασμό με μονή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή με έναν ανταγωνιστή του υποδοχέα P2Y12 για 1 χρόνο ή ριβαροξαμπάνης 2,5 mg δύο φορές ημερησίως σε συνδυασμό με διπλή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή (DAPT) για 1, 6, ή 12 μήνες (κατά την κρίση του θεράποντος ιατρού) μείωσε σημαντικά το ποσοστό της κλινικά σημαντικής αιμορραγίας σε σύγκριση με την καθιερωμένη αγωγή με ανταγωνιστές της βιταμίνης Κ (ΑΒΚ) και DAPT για 1, 6, ή 12 μήνες.

Συγκεκριμένα, η ριβαροξαμπάνη 15mg μία φορά την ημέρα σε συνδυασμό με μονή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή με έναν ανταγωνιστή του υποδοχέα P2Y12 μείωσε σημαντικά το ποσοστό της κλινικά σημαντικής αιμορραγίας κατά 41% (9,9% μείωση του απόλυτου κινδύνου) σε σύγκριση με την καθιερωμένη αγωγή. Δηλαδή για κάθε 11 ασθενείς σε αγωγή με το συνδυασμό ριβαροξαμπάνη 15mg + μονή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή αποφεύγεται μία κλινικά σημαντική αιμορραγία (NNT=11) σε σύγκριση με την καθιερωμένη αγωγή. H ριβαροξαμπάνη 2,5mg δύο φορές την ημέρα σε συνδυασμό με DAPT, επίσης, μείωσε το ποσοστό της κλινικά σημαντικής αιμορραγίας σε σύγκριση με ΑΒΚ + DAPT κατά 37% (8,7% μείωση του απόλυτου κινδύνου). Παρατηρήθηκαν παρόμοια ποσοστά για το σύμπλοκο τελικό σημείο αποτελεσματικότητας (καρδιαγγειακός θάνατος, έμφραγμα του μυοκαρδίου, εγκεφαλικό επεισόδιο, θρόμβωση του stent), ωστόσο η μελέτη δεν είχε την ισχύ για να ανιχνεύσει στατιστική σημαντικότητα στην αποτελεσματικότητα.

Επιπλέον, υποανάλυση της PIONEER AF-PCI που δημοσιεύθηκε στο Circulation, δείχνει ότι σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή που υποβάλλονται σε PCI με τοποθέτηση stent, η χορήγηση είτε ριβαροξαμπάνης 15mg μία φορά την ημέρα + μονή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή με έναν ανταγωνιστή του υποδοχέα P2Y12 ή 2,5 mg ριβαροξαμπάνης δύο φορές ημερησίως+ DAPT συσχετίστηκε με μειωμένο κίνδυνο θνητότητας από κάθε αιτία ή επανανοσηλείας για ανεπιθύμητες ενέργειες σε σύγκριση με την καθιερωμένη αγωγή ΑΒΚ + DAPT.

Gibson CM et al. Prevention of Bleeding in Patients with Atrial Fibrillation Undergoing PCI. N Engl J Med 2016;375:2423-2434.

Gibson CM et al. Recurrent Hospitalization Among Patients With Atrial Fibrillation Undergoing Intracoronary Stenting Treated With 2 Treatment Strategies of Rivaroxaban or a Dose-Adjusted Oral Vitamin K Antagonist Treatment Strategy. Circulation 2017;135:323-333.

Δείτε ολόκληρο το άρθρο

Δείτε ολόκληρο το άρθρο

Η εντοξαμπάνη αποτελεί ασφαλή επιλογή για την πρόληψη εγκεφαλικού επεισοδίου σε ασθενείς που υποβάλλονται σε καρδιοανάταξη (μελέτη ENSURE-AF)

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης ENSURE- AF, οι ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή που χρειάζονται αντιπηκτική αγωγή πριν υποβληθούν σε ηλεκτρική ανάταξη μπορούν να επωφεληθούν από τη θεραπεία με εντοξαμπάνη. Στη μελέτη μετείχαν 2.199 ασθενείς από 19 χώρες σε Ευρώπη και ΗΠΑ οι οποίοι επρόκειτο να υποβληθούν σε προγραμματισμένη ανάταξη. Οι 1.095 έλαβαν εντοξαμπάνη πριν την ανάταξη και οι 1104 βαρφαρίνη/ενοξαπαρίνη.

Ο πρωταρχικός στόχος της μελέτης ήταν να συγκρίνει την επίπτωση του σύνθετου τελικού σημείου, που περιλάμβανε εγκεφαλικό επεισόδιο, συστηματική εμβολή, έμφραγμα του μυοκαρδίου και καρδιαγγειακή θνητότητα, μεταξύ των δύο ομάδων κατά την 28η ημέρα μετά την ανάταξη (ανάλυση ITT). Αυτό το τελικό σημείο εμφανίστηκε σε ένα παρόμοιο ποσοστό και στις δύο ομάδες: 0, 5 % των ασθενών που έλαβαν εντοξαμπάνη vs 1,0 % αυτών που έλαβαν βαρφαρίνη/ενοξαπαρίνη (OR = 0,46 , 95 % CI , 0,12-1,43). Παρόμοια, επίσης, ήταν και η εμφάνιση το σύνθετου καταληκτικού σημείου ασφαλείας που αποτελούνταν από τις μεγάλες και κλινικά σημαντικές αιμορραγίες 30 ημέρες μετά την ανάταξη. Το τελικό σημείο ασφάλειας παρουσιάσθηκε, επίσης, σε συγκρίσιμο ποσοστό μεταξύ των δύο ομάδων, 1,5 % και 1,0 % αντίστοιχα (OR = 1,48 , 95 % CI , 0,64-3,55).

Goette A et al. . Edoxaban versus enoxaparin-warfarin in patients undergoing cardioversion of atrial fibrillation (ENSURE-AF): a randomised, open-label, phase 3b trial. Lancet 2016;388:1995-2003.

Δείτε ολόκληρο το άρθρο

Το Adexanet Alfa αποτελεί αποτελεσματικό παράγοντα αναστροφής της δράσης των αναστολέων του παράγοντα Χα (μελέτη ΑΝΝΕΧΑ-4)

Η ενδιάμεση ανάλυση της μελέτης ANNEXA-4 έδειξε ότι μια αρχική δόση και η επακόλουθη έγχυση 2 ωρών του Andexanet Alfa, ενός ειδικά σχεδιασμένου αντίδοτου που αναστέλλει την οξεία αιμορραγία-δυνητικά απειλητική για τη ζωή, που σχετίζεται με τη λήψη αντιπηκτικών και συγκεκριμένα των αναστολέων του παράγοντα Χα, φαίνεται να δρα γρήγορα, αποτελεσματικά και να είναι καλά ανεκτή από τους ασθενείς.

Το Andexanet Alfa μείωσε την αντιπηκτική δράση των αναστολέων του παράγοντα Χα κατά περίπου 90% μέσα σε μισή ώρα σε 67 ασθενείς, μέσης ηλικίας 77 ετών, με οξεία μείζονα αιμορραγία μετά τη λήψη απιξαμπάνης ή ριβαροξαμπάνης, με αποτέλεσμα την επίτευξη επαρκούς αιμόστασης σε 12 ώρες στα περισσότερα άτομα (79%). Τα αίτια της αιμορραγίας ήταν κατά 49% από το γαστρεντερικό σύστημα, ενώ το 42% των ασθενών εμφανίστηκε με ενδοκράνια αιμορραγία.

Connolly SJ et al. Andexanet Alfa for Acute Major Bleeding Associated with Factor Xa Inhibitors. N Engl J Med. 2016;375:1131-41.

Δείτε ολόκληρο το άρθρο

Η πρασουγρέλη και η τικλαγρελόρη έχουν την ίδια αποτελεσματικότητα και ασφάλεια σε ασθενείς με STEMI (μελέτη PRAGUE 18)

Η μελέτη PRAGUE 18 είναι η πρώτη head to head μελέτη σύγκρισης της αποτελεσματικότητας και ασφάλειας μεταξύ της πρασουγρέλης και της τικαγρελόρης σε ασθενείς με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου με ανάσπαση του διαστήματος ST (STEM) που υποβλήθηκαν σε πρωτογενή ή άμεση PCI.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, στην οποία συμμετείχαν 1.230 ασθενείς με STEMI και η οποία διακόπηκε πρόωρα μετά την πρώτη ενδιάμεση ανάλυση, δεν υπήρχε καμία διαφορά ανάμεσα στα δύο φάρμακα όσον αφορά στο πρωτογενές καταληκτικό σημείο, ένα σύμπλοκο που περιλάμβανε θνητότητα, νέο έμφραγμα, ανάγκη για οξεία νέα επέμβαση στο πάσχον αγγείο, εγκεφαλικό επεισόδιο, σοβαρή αιμορραγία ή παράταση της νοσηλείας πέρα των 7 ημερών (4,0% και 4,1% αντίστοιχα, p=0,939). Αυτή η ανάλυση παρουσιάζει στοιχεία από τις πρώτες 30 ημέρες της παρακολούθησης των ασθενών. Η παρακολούθηση των ασθενών θα διαρκέσει 1 χρόνο και θα ολοκληρωθεί μέσα στο 2017.

Motovska Z et al. Prasugrel Versus Ticagrelor in Patients With Acute Myocardial Infarction Treated With Primary Percutaneous Coronary Intervention: Multicenter Randomized PRAGUE-18 Study. Circulation 2016;134:1603-1612.

Δείτε ολόκληρο το άρθρο

Ο έλεγχος της λειτουργικότητας των αιμοπεταλίων δε βελτιώνει την έκβαση στους ηλικιωμένους ασθενείς που υποβάλλονται σε PCI λόγω ΟΣΣ σε σύγκριση με την καθιερωμένη κλινική πρακτική (μελέτη ANTARCTIC)

Στη μελέτη αυτή συμμετείχαν 877 ασθενείς ηλικίας > 75 ετών που υποβλήθηκαν σε PCI μετά από ΟΣΣ και οι οποίοι τυχαιοποιήθηκαν να υποβληθούν σε έλεγχο της λειτουργικότητας των αιμοπεταλίων τους προκειμένου να εξατομικευθεί η αντιαιμοπεταλιακή τους θεραπεία (έλαβαν από του στόματος πρασουγρέλη 5 mg ημερησίως με προσαρμογή της δόση ή αλλαγή του φαρμάκου σε περίπτωση ανεπαρκούς απόκρισης των αιμοπεταλίων) ή να ακολουθήσουν την καθιερωμένη κλινική πρακτική (έλαβαν από του στόματος πρασουγρέλη 5 mg ημερησίως χωρίς προσαρμογή της θεραπείας). Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο (σύμπλοκο καρδιαγγειακού θανάτου, εμφράγματος, εγκεφαλικού επεισοδίου, θρόμβωσης του stent, επείγουσας επαναγγείωσης ή αιμορραγίας 1 έτος μετά το συμβάν) παρατηρήθηκε σε παρόμοιο ποσοστό μεταξύ των ασθενών που υποβλήθηκαν σε έλεγχο της λειτουργικότητας των αιμοπεταλίων είτε όχι (27,6% έναντι 27,8% , HR 1,003; 95%, CI 0,78-1,29; p=0,98).

Ο έλεγχος της λειτουργικότητας των αιμοπεταλίων εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σε πολλά κέντρα και οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες εξακολουθούν να συνιστούν τον έλεγχο της λειτουργικότητας των αιμοπεταλίων σε καταστάσεις υψηλού κινδύνου. Παρόλα αυτά, η μελέτη ANTARCTIC δεν υποστηρίζει την πρακτική αυτή ή αυτές τις συστάσεις.

Cayla G et al. Platelet function monitoring to adjust antiplatelet therapy in elderly patients stented for an acute coronary syndrome (ANTARCTIC): an open-label, blinded-endpoint, randomised controlled superiority trial. Lancet 2016;388:2015-2022.

Δείτε ολόκληρο το άρθρο

Tα αποτελέσματα του SWEDEHEART registry σε ένα μεγάλο πραγματικό πληθυσμό με ΟΣΣ είναι συνεπή με αυτά των τυχαιοποιημένων μελετών που συνέκριναν την κλοπιδογρέλη με την τικαγρελόρη σε ασθενεί με ΟΣΣ

Στην καταγραφή SWEDEHEART μελετήθηκαν 45.073 ασθενείς με ΟΣΣ που έλαβαν τικαγρελόρη ή κλοπιδογρέλη κατά την έξοδό τους από το νοσοκομείο μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 2010 και 31ης Δεκεμβρίου 2013. H τικαγρελόρη σε σύγκριση με την κλοπιδογρέλη μετά από ΟΣΣ σχετίστηκε με μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης του πρωτογενούς καταληκτικού σημείου (σύμπλοκο θανάτου από κάθε αιτία, επανεισαγωγής λόγω έμφραγματος του μυοκαρδίου, ή αγγειακού εγκεφαλικού επεισόδιο) [11,7 vs. 22,3% (HR 0,85, 95% CI, 0,78-0,93)], καθώς και με μικρότερο κίνδυνο θανάτου [5,8 vs. 12,9% (HR 0,83, 0,75-0,92)] και εμφράγματος του μυοκαρδίου [6,1 vs. 10,8% (HR 0,89, 0,78-1,01)] στους 24 μήνες της παρακολούθησης. Αντίθετα, Ο κίνδυνος αιμορραγίας ήταν μεγαλύτερος στους ασθενείς που έλαβαν τικαγρελόρη.

Sahlén A et al Outcomes in patients treated with ticagrelor or clopidogrel after acute myocardial infarction: experiences from SWEDEHEART registry. Eur Heart J 2016;37:3335-3342.

Δείτε ολόκληρο το άρθρο

Η προσθήκη 60 mg τικαγρελόρης δύο φορές ημερησίως μείωσε σημαντικά τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου σε ασθενείς υψηλού κινδύνου με προηγούμενο έμφραγμα του μυοκαρδίου (υποανάλυση μελέτης PEGASUS-TIMI 54)

Στη μελέτη PEGASUS-TIMI 54, η προσθήκη τικαγρελόρης 60 mg δύο φορές ημερησίως σε χαμηλή δόση ασπιρίνης σε σταθερούς ασθενείς με προηγούμενο έμφραγμα του μυοκαρδίου μείωσε τη εμφάνιση μειζόνων καρδιαγγειακών συμβάντων. Σε υποανάλυση της μελέτης, μελετήθηκε η συχνότητα εμφάνισης εγκεφαλικού επεισοδίου, η έκβαση μετά από το εγκεφαλικό επεισόδιο και η αποτελεσματικότητα της προσθήκης 60 mg τικαγρελόρης δύο φορές ημερησίως ως προς τη μείωση του εγκεφαλικού επεισοδίου σε αυτόν τον πληθυσμό.

Οι ασθενείς υψηλού κινδύνου με προηγούμενο έμφραγμα του μυοκαρδίου έχουν αυξημένο κίνδυνο για εγκεφαλικό επεισόδιο, περίπου το ένα τρίτο των οποίων είναι θανατηφόρα ή οδηγούν σε μέτρια προς σοβαρή αναπηρία. Η προσθήκη τικαγρελόρης 60 mg δύο φορές ημερησίως, μείωσε σημαντικά τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου (HR 0,75, 95% CI, 0,57-0,98; p=0,034), χωρίς αύξηση του αιμορραγικού εγκεφαλικού επεισοδίου, αλλά με αύξηση της μείζονος αιμορραγίας.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τα αποτελέσματα της μελέτης, σε ασθενείς υψηλού κινδύνου με στεφανιαία νόσο, η πιο εντατική αντιαιμοπεταλιακή θεραπεία θα πρέπει να χρησιμοποιείται όχι μόνο για να μειώσει τον κίνδυνο των στεφανιαίων επεισοδίων, αλλά και του εγκεφαλικού επεισοδίου.

Bonaca MP et al. Prevention of Stroke with Ticagrelor in Patients with Prior Myocardial Infarction: Insights from PEGASUS-TIMI 54 (Prevention of Cardiovascular Events in Patients With Prior Heart Attack Using Ticagrelor Compared to Placebo on a Background of Aspirin-Thrombolysis in Myocardial Infarction 54). Circulation 2016;134:861-71.

Δείτε ολόκληρο το άρθρο

Η τικαγρελόρη δεν είναι ανώτερη της κλοπιδογρέλης ως προς τη μείωση των καρδιαγγειακών συμβάντων σε ασθενείς με συμπτωματική περιφερική αρτηριακή νόσο

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης EUCLID, η τικαγρελόρη δεν έδειξε όφελος σε σχέση με την κλοπιδογρέλη σε ασθενείς με συμπτωματική περιφερική αρτηριακή νόσο (ΠΑΝ).

Πρόκειται για μια διπλή-τυφλή, τυχαιοποιημένη μελέτη στην οποία συμμετείχαν 13.885 ασθενείς με ΠΑΝ οι οποίοι είχαν σφυροβραχιόνιο δείκτη <= 0,80, ή είχαν υποβληθεί σε προηγούμενη επαναγγείωση των κάτω άκρων. Σκοπός της μελέτης ήταν η αξιολόγηση της μη κατωτερότητας της τικαγρελόρης έναντι της κλοπιδογρέλης στην πρόληψη καρδιαγγειακού θανάτου, εμφράγματος του μυοκαρδίου ή ισχαιμικού αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδιου. Το πρωτεύον σύνθετο τελικό σημείο αποτελεσματικότητας καρδιαγγειακού θανάτου, εμφράγματος μυοκαρδίου ή εγκεφαλικού επεισοδίου παρατηρήθηκε στο 10,8% των ασθενών που έλαβαν τικαγρελόρη και στο 10,6% των ασθενών που έλαβαν κλοπιδογρέλη. Μείζων αιμορραγία παρουσιάστηκε στο 1,6 % των ασθενών.

Hiatt WR et al. Ticagrelor versus Clopidogrel in Symptomatic Peripheral Artery Disease. N Engl J Med 2017;376:32-40.

Δείτε ολόκληρο το άρθρο

Η διακοπή της ασπιρίνης πριν από την αορτοστεφανιαία παράκαμψη δε βοηθά, αλλά ούτε βλάπτει, ενώ η συνέχισή της μπορεί να είναι τελικά η σοφότερη επιλογή

Σε αυτή τη μελέτη, 2100 ασθενείς που ήταν προγραμματισμένοι να υποβληθούν σε αορτοστεφανιαία παράκαμψη και παρουσίαζαν υψηλό κίνδυνο για επιπλοκές λόγω ηλικίας ή συνοδών νοσημάτων τυχαιοποιήθηκαν προεγχειρητικά σε ασπιρίνη 100mg ή εικονικό φάρμακο. Το κύριο αποτέλεσμα ορίστηκε ως ένα σύνθετο θανάτου και θρομβωτικών επιπλοκών (έμφραγμα του μυοκαρδίου, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, πνευμονική εμβολή, νεφρική ανεπάρκεια ή έμφρακτο του εντέρου) στις 30 ημέρες.

Δεν παρατηρήθηκε διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων για το πρωτεύον τελικό σημείο (ομάδα ασπιρίνης 19,3% έναντι ομάδας του εικονικού φαρμάκου 20,4%, p = 0,55). Άλλα καταληκτικά σημεία περιελάμβαναν τον καρδιακό επιπωματισμό (ομάδα ασπιρίνης 1,1% έναντι εικονικού φαρμάκου 0,4%, p=0,08) και τις μεγάλες αιμορραγίες που οδήγησαν σε επανεπέμβαση (ομάδα ασπιρίνης 1,8% έναντι εικονικού φαρμάκου 2,1%, p = 0,75).

Οι συγγραφείς καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η προεγχειρητική λήψη ασπιρίνης δεν οδήγησε σε υψηλότερο κίνδυνο θανάτου ή θρομβωτικών επιπλοκών, αλλά ούτε και αιμορραγίας που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μετάγγιση, ακόμη και σε επανεπέμβαση.

Myles PS et al. Stopping vs. Continuing Aspirin before Coronary Artery Surgery. N Engl J Med 2016;374:728-37.

Δείτε ολόκληρο το άρθρο

Για περισσότερα άρθρα πατήστε εδώ