Ι.Μ.Ε.Θ.Α.
Ινστιτούτο Μελέτης και Εκπαίδευσης στη Θρόμβωση και την Αντιθρομβωτική αγωγή
Newsletter   Οκτώβριος 2015
Προσεχείς επιστημονικές εκδηλώσεις του Ι.Μ.Ε.Θ.Α.
3ο Χειμερινό Σχολείο:
Θρόμβωση-Αντιθρομβωτικά Φάρμακα.
Από την Παθοφυσιολογία στην Κλινική Πράξη.
Ημερομηνίες: 6–8 Νοεμβρίου 2015
Τόπος: Ξενοδοχείο Xenia Portaria, Πορταριά
Website: www.imetha.gr

 
   
Το ΙΜΕΘΑ συμμετέχει στον εορτασμό της Παγκόσμιας ημέρας θρόμβωσης 13 Οκτωβρίου

     

Η Παγκόσμια Ημέρα Θρόμβωσης έχει σαν στόχο την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση του κοινού για τη θρόμβωση και τις επιπτώσεις της, με την πραγματοποίηση εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων που απευθύνονται στο κοινό και στους Επαγγελματίες Υγείας.

Η ημερομηνία της Παγκόσμιας Ημέρας για τη Θρόμβωση, 13 Οκτωβρίου, επιλέχθηκε για να τιμήσει τα γενέθλια του Γερμανού Ιατρού Rudolf Virchow, ο οποίος περιέγραψε για πρώτη φορά το φαινόμενο της θρόμβωσης.

Η προβολή της Παγκόσμιας Ημέρας Θρόμβωσης αναδεικνύει την επείγουσα ανάγκη για ενημέρωση κοινού και των επαγγελματιών υγείας καθώς και την ανάπτυξη πολύπλευρης δράσης για την πρόληψη και αποτελεσματική αντιμετώπιση της θρόμβωσης.

Ο φετινός εορτασμός είναι αφιερωμένος στην φλεβική θρομβοεμβολική νόσο (Φ.Θ.Ν) και ιδιαίτερα στην ενδονοσοκομιακή (Φ.Θ.Ν)

Περισσότερες πληροφορίες για τη θρόμβωση καθώς και για τις εκδηλώσεις που διοργανώνει το ΙΜΕΘΑ θα βρείτε στην ιστοσελίδα του Ι.Μ.Ε.Θ.Α.

Νέα
Η επιτροπή φαρµάκων για ανθρώπινη χρήση (CHMP) του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΜΑ) χορήγησε θετική γνωμοδότηση για το idarucizumab, το ειδικό αντίδοτο για την νταμπιγκατράνη. Η επιτροπή βασίστηκε στα ενθαρρυντικά αποτελέσματα κλινικών μελετών, όπως η REVERSE-AD, που έδειξαν άμεση, πλήρη και διατηρούμενη αναστροφή της αντιπηκτικής δράσης της νταμπιγκατράνης μετά τη χορήγηση idarucizumab. Επιπλέον, δεν αναφέρθηκαν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, ανοσογονική ή προθρομβωτική δράση που να σχετίζονται με τη χορήγηση του idarucizumab.
Ο FDA ενέκρινε τη χρήση της καγκρελόρης σε ενήλικες ασθενείς που υποβάλλονται σε αγγειοπλαστική (PCI).
Δημοσιεύθηκαν οι νέες κατευθυντήριες οδηγίες της European Heart Rhythm Association (EHRA) για τη χρήση των άμεσων από του στόματος αντιπηκτικών (direct oral anticoagulants; DOACs) σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή μη βαλβιδικής αιτιολογίας. Δείτε περισσότερα
Δημοσιεύθηκαν, επίσης, οι νέες κατευθυντήριες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας για την αντιμετώπιση των ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο χωρίς ανάσπαση του διαστήματος ST. Δείτε περισσότερα
Για τους ασθενείς με ΟΣΣ που δεν μπορούν να καταπιούν ολόκληρα δισκία, ο FDA ενέκρινε τη χορήγηση του δισκίου των 90 mg τικαγρελόρης με νερό αφού συνθλιβεί ή μέσω ρινογαστρικού σωλήνα.
Επίκαιρα άρθρα
Επιμέλεια: Δρ. Καλλιρρόη Καλαντζή  
XANTUS: η πρώτη διεθνής, προοπτική μελέτη παρατήρησης που περιγράφει τη χρήση της ριβαροξαμπάνης για την πρόληψη του εγκεφαλικού επεισοδίου σε έναν ευρύ πληθυσμό ασθενών με κολπική μαρμαρυγή μη βαλβιδικής αιτιολογίας.

Η μελέτη XANTUS (Xarelto for Prevention of Stroke in Patients With Atrial Fibrillation) διερεύνησε την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της ριβαροξαμπάνης στην καθημερινή κλινική πρακτική σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή (ΚΜ) μη βαλβιδικής αιτιολογίας.

Στη μελέτη συμμετείχαν 6.784 διαδοχικοί ασθενείς με ΚΜ μη βαλβιδικής αιτιολογίας από 311 κέντρα στην Ευρώπη, τον Καναδά και το Ισραήλ που έλαβαν πρόσφατα ριβαροξαμπάνη. Οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν σε διαστήματα 3 μηνών για 1 χρόνο, ή για τουλάχιστον 30 ημέρες μετά την οριστική διακοπή της αγωγής. Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 71,5 έτη (εύρος 19-99), το 41% ήταν γυναίκες και 9,4% είχαν τεκμηριωμένη σοβαρή ή μέτρια νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης: 50 ml / min). Το μέσο CHADS2 και CHA2DS2-Vasc σκορ ήταν 2,0 και 3,4, αντίστοιχα. 859 ασθενείς (12,7%) είχαν βαθμολογία CHA2DS2-Vasc 0 ή 1. Η μέση διάρκεια θεραπείας ήταν 329 ημέρες. Η μείζων αιμορραγία που οφείλεται στη θεραπεία εμφανίσθηκε σε 128 ασθενείς (2,1 συμβάντα ανά 100 ανθρωπο-έτη), 118 ασθενείς (1,9 συμβάντα ανά 100 ανθρωπο-έτη) έχασαν τη ζωή τους και 43 (0,7 συμβάντα ανά 100 ανθρωπο-έτη), υπέστησαν εγκεφαλικό επεισόδιο.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης XANTUS, τα ποσοστά εγκεφαλικού επεισοδίου και μείζονος αιμορραγίας ήταν χαμηλά στους ασθενείς με ΚΜ που παίρνουν ριβαροξαμπάνη στην καθημερινή κλινική πράξη.

Camm AJ et al. XANTUS: a real-world, prospective, observational study of patients treated with rivaroxaban for stroke prevention in atrial fibrillation. Eur Heart J 2015 Sep 1 [Epub ahead of print]

Δείτε ολόκληρο το άρθρο
Η μπιβαλιρουδίνη δεν αποδείχθηκε περισσότερο αποτελεσματική σε σχέση με τη μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη μεταξύ των ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο που υποβάλλονται σε επεμβατική θεραπεία.

Στα πλαίσια του προγράμματος MATRIX (Minimizing Adverse Hemorrhagic Events by Transradial Access Site and Systemic Implementation of Angiox) 7.213 ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, οι οποίοι επρόκειτο να υποβληθούν σε PCI τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν μπιβαλιρουδίνη ή μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη. Οι ασθενείς στην ομάδα της μπιβαλιρουδίνης τυχαιοποιήθηκαν στη συνέχεια να λάβουν ή όχι μια έγχυση μπιβαλιρουδίνης μετά την PCI. Τα πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία για τη σύγκριση μεταξύ μπιβαλιρουδίνης και ηπαρίνης ήταν η εμφάνιση σημαντικών ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών συμβάντων (σύνθετο θανάτου, εμφράγματος του μυοκαρδίου, ή εγκεφαλικού) και τα καθαρά ανεπιθύμητα κλινικά συμβάντα (σύνθετο μείζονος αιμορραγίας ή μειζόνων ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών συμβάντων). Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο για τη σύγκριση της έγχυσης ή μη μπιβαλιρουδίνης, μετά την PCI ήταν ένα σύνθετο επείγουσας επαναγγείωσης του αγγείου-στόχου, της οριστικής θρόμβωσης του stent, ή των καθαρών κλινικών ανεπιθύμητων συμβάντων.

Σε ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, τα ποσοστά των μειζόνων ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών συμβάντων (10,3% και 10,9%, αντίστοιχα; RR: 0,94; 95% CI, 0,81 -1,09; p=0,44), και οι κλινικές ανεπιθύμητες ενέργειες (11,2% και 12,4%, αντίστοιχα; RR: 0,89; 95% CI, 0,78-1,03; p=0,12) δεν ήταν σημαντικά χαμηλότερα με τη μπιβαλιρουδίνη σε σχέση με τη μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη. Το ποσοστό του σύνθετου καταληκτικό σημείου επαναγγείωσης του αγγείου- στόχου, της οριστικής θρόμβωσης του stent, ή των ανεπιθύμητων κλινικών συμβάντων δεν ήταν σημαντικά μικρότερο όταν γινόταν έγχυση μπιβαλιρουδίνης μετά την PCI σε σχέση με τις περιπτώσεις που δε γινόταν έγχυση (11,0% και 11,9%, αντίστοιχα; RR: 0,91; 95% CI, 0,74-1,11; p=0,34). 

Valgimigli M et al. Bivalirudin or Unfractionated Heparin in Acute Coronary Syndromes. N Engl J Med 2015;373:997-1009

Δείτε ολόκληρο το άρθρο

Διακοπή ή συνέχιση της κλοπιδογρέλης 12 μήνες μετά την τοποθέτηση DES? 

Η μελέτη OPTIDUAL (the OPTImal DUAL antiplatelet therapy) είναι μία ανοικτή, τυχαιοποιημένη, πολυκεντρική μελέτη η οποία εξέτασε την υπόθεση ότι, σε ασθενείς που λαμβάνουν ασπιρίνη, η συνέχιση της κλοπιδογρέλη υπερέχει της διακοπής της στους 12 μήνες μετά την τοποθέτηση DES.

Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 1.799 ασθενείς, οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε τοποθέτηση ≥1 DES για σταθερή στεφανιαία νόσο ή οξύ στεφανιαίο σύνδρομο. Κατάλληλοι για τη μελέτη ήταν τελικά 1.385 ασθενείς χωρίς μείζονα καρδιαγγειακά / αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια ή μεγάλη αιμορραγία που ελάμβαναν ασπιρίνη και κλοπιδογρέλη για 12 μήνες μετά την τοποθέτηση stent και οι οποίοι τυχαιοποιήθηκαν (1:1) να συνεχίσουν να λαμβάνουν 75 mg κλοπιδογρέλης ημερησίως (ομάδα παρατεταμένης διπλής αντιαιμοπεταλιακής αγωγής- DAPT,) ή να τη διακόψουν (ομάδα ασπιρίνης). Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν ο συνδυασμός θανάτου, εμφράγματος του μυοκαρδίου, αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου, ή μεγάλης αιμορραγίας. Η παρακολούθηση των ασθενών είχε προγραμματισθεί να γίνει το ελάχιστο σε 6 έως το ανώτερο 36 μήνες μετά την τυχαιοποίηση. Λόγω της αργής ένταξης ασθενών, η μελέτη διακόπηκε μετά την ένταξη του 1385ου ασθενή από τους 1966 ασθενείς που είχαν προγραμματισθεί να συμμετέχουν. Η μέση παρακολούθηση μετά την τοποθέτηση του stent ήταν 33,4 μήνες.

Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο σημειώθηκε σε 40 ασθενείς (5,8%)  της DAPT ομάδας και σε 52 ασθενείς (7,5%)στην ομάδα της ασπιρίνης (HR: 0,75, 95% CI, 0,50 - 1,28; p = 0,17). Τα ποσοστά θανάτου ήταν 2,3% στην DAPT ομάδα και 3,5% στην ομάδα της ασπιρίνης (HR: 0,65, 95% CI, 0,34-1,22; p=0,18). Τα ποσοστά μείζονος αιμορραγίας ήταν ταυτόσημα και στις δύο ομάδες (2,0%, p=0,95).

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, η παρατεταμένη DAPT δεν έδειξε υπεροχή στη μείωση των κλινικών ανεπιθύμητων συμβάντων σε σύγκριση με τη 12μηνη DAPT μετά την τοποθέτηση DES. Η στατιστική δύναμη της μελέτης OPTIDUAL ήταν, όμως, χαμηλή και μειώθηκε ακόμη περισσότερο  λόγω της πρόωρης διακοπής της ένταξης ασθενών στη μελέτη.

Helft G et al. Stopping or continuing clopidogrel 12 months after drug-eluting stent placement: the OPTIDUAL randomized trial. Eur Heart J 2015 Sep 12. [Epub ahead of print]

Δείτε ολόκληρο το άρθρο

Η επανέναρξη της από του στόματος αντιπηκτικής αγωγής μετά την ενδοκρανιακή αιμορραγία σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή σχετίζεται με σημαντική μείωση του ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου και της θνητότητας. 

Η ενδοκρανιακή αιμορραγία είναι η πιο οδυνηρή επιπλοκή της από του στόματος αντιπηκτικής αγωγής. Η βέλτιστη θεραπευτική επιλογή για τους ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή που επιβιώνουν από ενδοκρανιακή αιμορραγία παραμένει άγνωστη. Στη μελέτη αυτή υπέθεσαν ότι η επανέναρξη της αντιπηκτικής αγωγής συσχετίστηκε με χαμηλότερο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου και θνητότητας σε σύγκριση με την οριστική διακοπή της αγωγής.

Στη μελέτη συμμετείχαν 1.752 ασθενείς από 3 εθνική μητρώα της Δανίας μεταξύ 1997 και 2013 οι οποίοι ελάμβαναν  αντιπηκτική αγωγή λόγω κολπικής μαρμαρυγής και υπέστησαν  ενδοκρανιακή αιμορραγία. Οι ασθενείς κατανεμήθηκαν ανάλογα με το θεραπευτικό σχήμα (καμία αγωγή, αντιπηκτική, ή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή) που έλαβαν μετά την ενδοκρανιακή αιμορραγία. Τα ποσοστά των συμβάντων αξιολογήθηκαν 6 εβδομάδες μετά την έξοδο από το νοσοκομείο.

Σε 1 έτος παρακολούθησης, το ποσοστό του ισχαιμικού αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου / συστηματικής εμβολής και θνητότητας από κάθε αιτία (ανά 100 ανθρωποέτη) για τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με από του στόματος αντιπηκτικά ήταν 13,6, σε σύγκριση με 27,3 για αυτούς που δεν έλαβαν καμία αγωγή και 25,7 για τους ασθενείς που έλαβαν αντιαιμοπεταλιακή θεραπεία. Το ποσοστό του ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου / συστηματικής εμβολής και θνητότητας από κάθε αιτία (ανά 100 ανθρωπο-έτη) για επαναλαμβανόμενες ενδοκρανιακές αιμορραγίες, το ποσοστό του ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου / συστηματικής εμβολής, και θνητότητας από κάθε αιτία (ανά 100 ανθρωπο-έτη) σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με από του στόματος αντιπηκτικά ήταν 8,0, σε σύγκριση με 8,6 για τους ασθενείς που δεν έλαβαν θεραπεία και  5,3 για τους ασθενείς που έλαβαν αντιαιμοπεταλιακή αγωγή. Η προσαρμοσμένη αναλογία κινδύνου ισχαιμικού αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου / συστηματικής εμβολής και θνητότητας από κάθε αιτία ήταν 0,55 (95% CI, 0,39-0,78) σε ασθενείς υπό θεραπεία με από του στόματος αντιπηκτική σε σύγκριση με τους ασθενείς χωρίς θεραπεία. Για ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο / συστηματική εμβολή και θνητότητας από κάθε αιτία, οι αναλογίες κινδύνου ήταν 0,59 (95% CI, 0,33-1,03) και 0,55 (95% CI, 0,37-0,82), αντίστοιχα.

Η αντιπηκτική αγωγή συσχετίστηκε με μία σημαντική μείωση των ποσοστών του ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου και της θνησιμότητας από κάθε αιτία, γεγονός που υποστηρίζει την επανέναρξη της από του στόματος αντιπηκτικής αγωγής μετά την ενδοκρανιακή αιμορραγία ως εφικτή. Οι συγγραφείς της μελέτης ενθαρρύνουν την πραγματοποίηση μελετών που θα καθοδηγήσουν την κλινική πρακτική σε αυτήν την ομάδα ασθενών.

Nielsen PB et al. Restarting Anticoagulant Treatment After Intracranial Hemorrhage in Patients With Atrial Fibrillation and the Impact on Recurrent Stroke, Mortality, and Bleeding: A Nationwide Cohort Study. Circulation 2015 11;132:517-25. 

Δείτε ολόκληρο το άρθρο:

Η παρατεταμένη διπλή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή ωφελεί τους διαβητικούς ασθενείς που υπεβλήθησαν σε PCI με DES. 

Ο σκοπός αυτής της ανάλυσης ήταν να προσδιορίσει την επίδραση της παρατεταμένης θεραπείας με κλοπιδογρέλη (>12 μήνες) στη μακροπρόθεσμη έκβαση σε σύγκριση με τη βραχυπρόθεσμη θεραπεία (≤12 μήνες) μετά την PCI σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη (ΣΔ).

Στη μελέτη συμμετείχαν 28.849 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε PCI μεταξύ του 2002 και του 2006 και οι οποίοι ταξινομήθηκαν σε 3 ομάδες: 1) 16.332 χωρίς ΣΔ 2) 9.905 με ΣΔ και αγωγή με φάρμακα από το στόμα ή δίαιτα και 3) 2.612 με ΣΔ και  αγωγή με ινσουλίνη. Το κύριο καταληκτικό σημείο της μελέτης ήταν ο κίνδυνος θανάτου από κάθε αίτιο ή εμφράγματος του μυοκαρδίου (EM). Σε ασθενείς με ΣΔ και ινσουλινοθεραπεία που έλαβαν DES, η παρατεταμένη θεραπεία με κλοπιδογρέλη συσχετίστηκε με μειωμένο κίνδυνο θανάτου (HR: 0,59; 95% CI, 0,42-0,82) και θάνατο ή ΕΜ (HR: 0,67; 95% CI, 0,49-0,92). Ομοίως, σε ασθενείς με μη ινσουλινοθεραπευόμενο ΣΔ που έλαβαν DES, η παρατεταμένη θεραπεία με κλοπιδογρέλη συνδέθηκε με μικρότερα ποσοστά θανάτου (HR: 0,61; 95% CI, 0,48-0,77), και θανάτου ή ΕΜ (HR: 0,61; 95% CI, 0,5-0,75) . Η παρατεταμένη αγωγή με κλοπιδογρέλη δεν συσχετίστηκε με χαμηλότερο κίνδυνο σε ασθενείς χωρίς ΣΔ ή σε οποιαδήποτε ομάδα που έλαβε ΒΜS.

Οι συγγραφείς καταλήγουν ότι η επέκταση της διάρκειας της αγωγής με κλοπιδογρέλη >12 μηνες μπορεί να μειώσει το μακροπρόθεσμο θάνατο ή το έμφραγμα του μυοκαρδίου μόνο σε ασθενείς με ΣΔ που λαμβάνουν πρώτης γενιάς DES. Μελλοντικές μελέτες θα πρέπει να αντιμετωπίσουν το θέμα αυτό σε ασθενείς που λαμβάνουν δεύτερης γενιάς DES.


Thukkani AK et al. Long-Term Outcomes in Patients With Diabetes Mellitus Related to Prolonging Clopidogrel More Than 12 Months After Coronary Stenting. J Am Coll Cardiol 2015;66:1091-101 

Δείτε ολόκληρο το άρθρο

Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της βοραπαξάρης δεν επηρεάζονται από τη συγχορήγηση θειενοπυριδίνης 

Σκοπός της μελέτης ήταν να προσδιορισθεί αν η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της αντιαιμοπεταλιακής θεραπείας με βοραπαξάρη τροποποιείται όταν αυτή χορηγείται ταυτόχρονα με θειενοπυριδίνη.

Η TRA 2 ° Ρ-TIMI 50 ήταν μια τυχαιοποιημένη, διπλή-τυφλή μελέτη 26.449 ασθενών με ιστορικό αθηροθρόμβωσης που έλαβαν βοραπαξάρη ή εικονικό φάρμακο. Η παρούσα προκαθορισμένη ανάλυση συμπεριέλαβε 16.897 ασθενείς με έμφραγμα του μυοκαρδίου στις προηγούμενες 2 εβδομάδες έως και 12 μήνες πριν και περιορίστηκε σε ασθενείς χωρίς ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου ή ΤΙΑ δεδομένης της αντένδειξης σε αυτόν τον πληθυσμό. Η θειενοπυριδίνη είχε προγραμματιστεί να χορηγηθεί κατά την τυχαιοποίηση σε 12.410 ασθενείς (73%). Η βοραπαξάρη μείωσε σημαντικά το σύνθετο του καρδιαγγειακού θανάτου, εμφράγματος του μυοκαρδίου και εγκεφαλικού επεισοδίου σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, ανεξαρτήτως της προγραμματισμένης αγωγής με θειενοπυριδίνη (HR για τους ασθενείς που προγραμματίσθηκαν να λάβουν θειενοπυριδίνη 0,80, 0,70-0,91, p<0,001; HR για τους ασθενείς που δεν προγραμματίσθηκαν να λάβουν θειενοπυριδίνη 0,75, 0,60-0,94, p=0,011; p-interaction = 0,67). Τα ευρήματα ήταν παρόμοια όταν οι ασθενείς ταξινομήθηκαν ανάλογα με την πραγματική χρήση της θειενοπυριδίνης στο baseline (p-interaction=0,82) και έως 18 μήνες (p-interaction=0,44). Ο κίνδυνος της κατά GUSTO μέτριας ή σοβαρής αιμορραγίας αυξήθηκε με τη βοραπαξάρη και δεν επηρεάσθηκε σημαντικά από την προγραμματισμένη θεραπεία θειενοπυριδίνης (HR για τους ασθενείς που προγραμματίσθηκαν να λάβουν θειενοπυριδίνη 1,50, 1,18-1,89, p<0,001; HR για τους ασθενείς που δεν προγραμματίσθηκαν να λάβουν θειενοπυριδίνη 1,90, 1,17 έως 3,07, p=0,009; p-interaction=0,37) ή την πραγματική χρήση θειενοπυριδίνης (p-interaction=0,24).

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, η βοραπαξάρη μείωσε τον καρδιαγγειακό θάνατο, το έμφραγμα του μυοκαρδίου, ή το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο σε σταθερούς ασθενείς με ιστορικό προηγούμενου ΕΜ, ανεξάρτητα από το αν ελάμβαναν ταυτόχρονα  θειενοπυριδίνη ή όχι. Ο σχετικός κίνδυνος της μέτριας ή της σοβαρής αιμορραγίας αυξήθηκε παρόμοια, ανεξάρτητα από τη χρήση θειενοπυριδίνης.

Bohula EA et al. The Efficacy and Safety of Vorapaxar With and Without a Thienopyridine for Secondary Prevention in Patients with Prior Myocardial Infarction and no History of Stroke or TIA: Results from TRA 2°P-TIMI 50. Circulation 2015 Sep 3 [Epub ahead of print] 

Δείτε ολόκληρο το άρθρο

Επηρεάζεται η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της καγκρελόρης από τον τρόπο προσπέλασης κατά την PCI? 

Στη μελέτη αυτή εκτιμήθηκε αν η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της καγκρελόρης επηρεάζεται από την κερκιδική ή τη μηριαία προσπέλαση κατά την PCI.

Ένα σύνολο 11.145 ασθενών τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν καγκρελόρη bolus και στη συνέχεια 2-ώρη έγχυση ή κλοπιδογρέλη κατά το χρόνο της PCI. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο, ο συνδυασμός θανάτου, εμφράγματος του μυοκαρδίου, ισχαιμίας που οδήγησε σε επαναγγείωση, ή θρόμβωσης του στεντ, και το πρωτεύον τελικό σημείο ασφάλειας, δηλαδή η σοβαρή αιμορραγία κατά GUSTO, αξιολογήθηκαν σε 48 ώρες. Από τους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε PCI και έλαβαν τη θεραπεία της μελέτης, 8.064 (74%) είχαν μηριαία προσπέλαση  και 2.855 (26%) κερκιδική. Στους ασθενείς με μηριαία προσπέλαση, το ποσοστό του πρωτεύοντος καταληκτικού σημείου ήταν 4,8% στην ομάδα της καγκρελόρης έναντι 6,0% στην ομάδα της κλοπιδογρέλης (OR:0,79; 95% CI, 0,65-0,96). Στους ασθενείς με κερκιδική προσπέλαση, το ποσοστό του πρωτεύοντος καταληκτικού σημείου ήταν 4,4% στην ομάδα της καγκρελόρης έναντι 5,7% στην ομάδα της κλοπιδογρέλης (OR:0,76; 95% CI, 0,54-1,06); p-interaction=0,83.

Στους ασθενείς με μηριαία προσπέλαση το ποσοστό της σοβαρής αιμορραγίας κατά GUSTO ήταν 0,2% με την καγκρελόρη έναντι 0,1% με την κλοπιδογρέλη (OR:1,73; 95% CI, 0,51-5,93). Στους ασθενείς με κερκιδική προσπέλαση το ποσοστό της σοβαρής αιμορραγίας κατά GUSTO ήταν 0,1% με την καγκρελόρη έναντι 0,1% με την κλοπιδογρέλη (OR:1,02; 95% CI, 0,14 - 7,28); p-interaction= 0,65. Η αξιολόγηση των τελικών σημείων ασφάλειας με τον πιο ευαίσθητο ορισμό της αιμορραγίας κατά  ACUITY έδειξε στους ασθενείς με μηριαία προσπέλαση ποσοστά μείζονος αιμορραγίας 5,2% με καγκρελόρη έναντι 3,1% με κλοπιδογρέλη (OR: 1,69;95% CI, 1,35-2,12) και  στους ασθενείς με κερκιδική προσπέλαση ποσοστά μείζονος αιμορραγίας 1,5% με καγρελόρη έναντι 0,7% με την κλοπιδογρέλη (OR: 2,17;95% CI, 1,02-4,62); p-interaction=0,54).

Στη μελέτη CHAMPION PHOENIX, η καγκρελόρη μείωσε τα ισχαιμικά επεισόδια χωρίς σημαντική αύξηση της κατά GUSTO σοβαρής αιμορραγίας. Οι απόλυτες τιμές της αιμορραγίας, ανεξάρτητα από τον ορισμό, έτειναν να είναι χαμηλότερες όταν η PCI γινόταν μέσω της κερκιδικής αρτηρίας. 

Gutierrez JA et al. The effect of cangrelor and access site on ischaemic and bleeding events: insights from CHAMPION PHOENIX. Eur Heart J 2015 Sep 23 [Epub ahead of print] 

Δείτε ολόκληρο το άρθρο

 

  Για περισσότερα άρθρα πατείστε εδώ